Tarnina
aparaty cyfrowe sklepTarnina należy do elementu eurazjatyckiego. Do Europy Środkowej przywędrowała najpóźniej w młodszym okresie kamiennym (3000-2000 p.Chr.), ponieważ jej pestki znajdywano w licznych budowlach palowych człowieka neolitycznego. Do jej najczęstszych roślin towarzyszących zalicza się jałowiec, leszczynę, berberys i gatunki głogu. Na wydmach nad Bałtykiem tarnina występuje szczególnie często w towarzystwie wierzb. W wielu miejscach, np. w zaroślach dębowych na wybrzeżu Morza Północnego, na stokach doliny górnego Renu lub w dolnej części kantonu Wallis, tworzą się pod wpływem stale wiejących silnych wiatrów oraz skutkiem zgryzania przez bydło silnie rozgałęzione formy skarlałe o płaskim pokroju. Tarnina rozprzestrzenia się bardzo szybko przez pędy korzeniowe i pełzające korzenie; dlatego bywa często sadzona w celu umacniania stoków. Dostarcza ona drobnym ptakom idealnych warunków gniazdowania, a ponieważ po wewnętrznej stronie kubeczkowato rozrośniętego dna kwiatowego obficie wydziela się nektar, służy ona pszczołom za pierwsze „pastwisko\" na początku wiosny. Owoce tarniny zawierają dużo witaminy C i są smaczne dopiero po przemarznięciu. Przerabia się je na soki i marmoladę, albo służą do wyrobu likierów i wódek. Drewno tarniny jest bardzo twarde i było dawniej używane do prac stolarskich. Z gałęzi sporządzano laski spacerowe, natomiast liście były stosowane w czasach biedy jako namiastka herbaty. W celach leczniczych używa się kwiatów, liści, owoców i kory korzeni; surowce te zawierają przede wszystkim garbniki i olej kamforowy. Krauze
